Prenumerata kwartalnika Prawo i medycyna na rok 2018
Strona główna   Poleć stronę   Kontakt  
e-ISSN 1898-5556
ISSN 1506-8757
  Szukaj    

Prawo i Medycyna

Monika Kaszubowicz
   Problem ochrony prawnokarnej lekarza jest tematem pojawiającym się często w praktyce wymiaru sprawiedliwości - zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, Lekarz korzysta z ochrony prawnokarnej jak funkcjonariusz publiczny podczas udzielania pomocy doraźnej lub pomocy lekarskiej w trybie art. 30 wskazanej ustawy. Odrębnie ochrona taka przyznana została w art. 5 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. 2013.757.j.t) członkom medycznego zespołu ratowniczego, a więc i lekarzowi, podczas wykonywania medycznych czynności ratunkowych. Zakres ochrony prawnokarnej lekarza wyznaczany jest także przez konkretne przepisy kodeksu karnego.
Prawo i Medycyna nr 66 / 27-04-2017, 10:38
Antoni Bojańczyk
   Problematyka odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie jest zbyt silnie obecna w judykaturze najwyższej instancji sądowej publikowanej w zbiorze urzędowym Izby Karnej Sądu Najwyższego, grupującym najbardziej doniosłe jurydycznie rozstrzygnięcia. Dokładniej rzecz ujmując, do chwili publikacji postanowienia SN z 11 lutego 2016 r. (sygn. SDI 71/15) w zbiorze nie ukazało się ani jedno takie orzeczenie. Już sam fakt wytezowania i wciągnięcia do oficjalnej publikacji mógłby stanowić dostateczny powód dla dokonania pogłębionej analizy tego judykatu i zaprezentowania go środowisku lekarskiemu oraz prawnikom zainteresowanym tą problematyką.
Prawo i Medycyna nr 66 / 27-04-2017, 10:15
Joanna Różyńska
   Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty2 (dalej u.z.l.) dzieli eksperymenty medyczny na dwa rodzaje: eksperymenty lecznicze i eksperymenty badawcze (art. 21). Zgodnie z treścią art. 21 ust. 2 u.z.l. „eksperymentem leczniczym jest wprowadzenie przez lekarza nowych lub tylko częściowo wypróbowanych metod diagnostycznych, leczniczych lub profilaktycznych w celu osiągnięcia bezpośredniej korzyści dla zdrowia osoby leczonej".
Prawo i Medycyna nr 65/ 27-02-2017, 13:47
Jan Ciechorski
   Problematyka aktów samobójczych pacjentów szpitali psychiatrycznych jest ze swej natury zagadnieniem złożonym, stwarzającym poważne zagadnienia natury prawnej, etycznej i zawodowej. Prima facie można by twierdzić, iż jest to zagadnienie podobne do targnięcia się na swoje życie przez pacjentów szpitali wieloprofilowych, somatycznych, jednakże bliższa analiza orzecznictwa sądowego prowadzi do odmiennych wniosków.
Prawo i Medycyna nr 65 / 27-02-2017, 13:40
Błażej Kmieciak
   Na początku 2006 r. polska opinia publiczna poinformowana została o dramatycznej sytuacji jednego z pacjentów szpitala psychiatrycznego w Świeciu k/ Torunia. Omawiana w tym miejscu sprawa dotyczyła Tomasza Sowińskiego, którego sytuację zdecydowała się nagłośnić redakcja tygodnika „Newsweek". W artykule pt. „Sześć tygodni w piekle" zaprezentowana została relacja wspomnianej osoby.
Prawo i Medycyna nr 65/ 27-02-2017, 13:13
Krzysztof Eichstaedt
   Na wstępie należy zwrócić uwagę na bardzo istotną rolę, jaką mają do odegrania w procesie stosowania prawa biegli psychiatrzy. W zależności bowiem od treści opinii psychiatrycznej, podejrzany (oskarżony) jeżeli zachowaniem swoim wyczerpał znamiona czynu zabronionego, ...
Prawo i Medycyna nr 65/ 27-02-2017, 12:55
Tomasz Sroka
   1. Dnia 6 listopada 2014 r. zapadł wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, który rozpoznawał apelacje od wyroku sądu I instancji1. Orzeczenie zostało wydane na kanwie stanu faktycznego, w którym lekarz podczas zabiegu cesarskiego cięcia kończącego ciążę stwierdził, że stan macicy stwarza zagrożenie dla zdrowia lub życia kobiety w razie kolejnej ciąży. W tej sytuacji podjął decyzję, bez wcześniejszej konsultacji z pacjentką, o przecięciu i podwiązaniu jajowodów, czym doprowadził do jej ubezpłodnienia.
Prawo i Medycyna nr 65 / 27-02-2017, 12:27
Izabela Nagalska
   Klasycznie wyróżnia się dwa systemy regulacji prawnej pobierania komórek, tkanek lub narządów ze zwłok ludzkich: system domniemanego sprzeciwu - opting in (np. Niemcy, USA, Grecja) oraz system domniemanej zgody - opting out (np. Hiszpania, Austria, Belgia, Portugalia, Nowa Zelandia)1. W przypadku systemu opt-in pobrania dokonuje się za wyrażoną za życia zgodą dawcy ex mortuo, zaś brak stanowiska w kwestii pobrania oznacza wykluczenie z kręgu potencjalnych dawców po śmierci.
Prawo i Medycyna nr 65 / 27-02-2017, 12:21
Mirosław Nesterowicz
   1. Stosunki prawne powstają pomiędzy lekarzem (zakładem leczniczym) a pacjentem. Z nich wynikają obowiązki lekarza (zakładu) określone w umowie o zabiegi medyczne, w stosunku ubezpieczenia zdrowotnego, czy nałożone przez przepisy prawne mające charakter imperatywny (obowiązek udzielenia świadczeń zdrowotnych, udzielenia pomocy w razie zagrożenia życia lub zdrowia, zapewnienia bezpieczeństwa pobytu w zakładzie leczniczym, przestrzegania praw pacjenta itp.). Nie istnieją natomiast stosunki prawne pomiędzy lekarzem (zakładem) a osobą trzecią, której pacjent może wyrządzić szkodę poprzez swoje działanie czy zaniechanie.
Prawo i Medycyna nr 64/ 20-02-2017, 10:35
Agata Wnukiewicz-Kozłowska
   Autonomia pacjenta, która stanowi niepodważalną zasadę współczesnej bioetyki oraz prawa medycznego, implikuje pytanie o zakres podmiotowy i przedmiotowy podejmowania przez człowieka decyzji związanych z jego życiem i śmiercią. Szczególnie próba kontrolowania procesu umierania, w sensie możliwości zastosowania procedury wspomaganego samobójstwa lub eutanazji albo też zaprzestania uporczywej terapii, wywołuje istotne kontrowersje zarówno etyczne jak i prawne.
Prawo i Medycyna nr 64/ 20-02-2017, 10:32







Copyright © 2007 - 2012 Prawo i Medycyna. Wszelkie prawa zastrzeżone.