XXII OGÓLNOPOLSKIE SYMPOZJUM KIEROWNICZEJ KADRY MEDYCZNEJ PROFILAKTYKA I ZWALCZANIE ZAKAŻEŃ SZPITALNYCH 2017
Strona główna   Poleć stronę   Kontakt  
e-ISSN 1898-5556
ISSN 1506-8757
  Szukaj    

Prawo i Medycyna

Marta Młot
   1. Transplantologia jest prężnie rozwijającą się gałęzią medycyny. Daje możliwość nadzwyczajnej ochrony życia oraz poprawienia jego jakości w przypadku dysfunkcji niektórych organów ludzkich. Transplantacja to zabieg chirurgiczny, polegający na pobraniu z organizmu dawcy komórek, tkanek lub narządów oraz przeszczepieniu ich do organizmu biorcy.
Prawo i Medycyna nr 63/ 13-02-2017, 12:36
Maria Boratyńska
   Obowiązek zakupu wyrobów medycznych w drodze przetargu wymaga od zakładów opieki zdrowotnej wzmożonej staranności w wyłanianiu kontrahentów. Obok skontrolowania, czy oferowany produkt spełnia postawione wymogi jakościowe, komisje przetargowe muszą dopilnować prawidłowości procedur, w tym kierować się podanymi w ustawie kryteriami wyselekcjonowania najkorzystniejszej oferty.
Prawo i Medycyna nr 63 / 10-02-2017, 11:11
Mirosław Nesterowicz, Natalia Karczewska-Kamińska
   W ostatnich kilku latach szczególne namiętności i kontrowersje wywołuje klauzula sumienia lekarzy. Konsekwencją tego są liczne wypowiedzi w prasie, internecie i innych mediach oraz konferencje naukowe. Jedni twierdzą, że obecne unormowania prawne są wyrazem kompromisu pomiędzy prawami lekarzy a prawami pacjentów, inni, że żadnych kompromisów w tym przedmiocie być nie może, gdyż klauzula sumienia wynika z praw człowieka, z prawa moralnego, które musi być ponad prawem stanowionym, a więc sumienie lekarza jest ponad autonomią pacjenta.
Prawo i Medycyna nr 62 / 25-07-2016, 11:24
Jakub Hanc
   Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 października 2015 r.2, a także wydarzenia będące podstawą do poczynionych przez niego rozważań, stanowią niewątpliwy impuls do ponownego przyjrzenia się instytucji, określanej w literaturze przedmiotu jako „klauzula sumienia", w zestawieniu z gwarantowaną przez Konstytucję3 w art. 53 ust. 14 - wolnością sumienia. Zagadnienie to jest tym istotniejsze, że konstatacje z niego płynące przekładają się w sposób bezpośredni na zakresy wykonywania niektórych zawodów medycznych.
Prawo i Medycyna nr 62 / 25-07-2016, 10:37
Marcin Pieklak
   Przeszło cztery lata od wejścia w życie Ustawy o refundacji1 przepisy tej regulacji nadal budzą wiele uzasadnionych wątpliwości związanych ze skutkami, jakie niosą dla wszystkich interesariuszy2. Od połowy lipca ub.r. rozpoczął się kolejny proces wydawania decyzji refundacyjnych dla produktów objętych finansowaniem w ramach pierwszego wykazu opublikowanego w grudniu 2011 r. Refundacja tych produktów rozpoczęła się z dniem 1 stycznia 2012 r., po czym została przedłużona na mocy kolejnych 2-letnich decyzji do końca 31 grudnia 2015 r.
Prawo i Medycyna nr 62 / 21-07-2016, 12:35
Monika Małek-Orłowska
   Ocena technologii medycznych ma w Polsce niedługą historię, stanowiąc jednocześnie ważny element kształtowania polityki zdrowotnej państwa. Niniejszy artykuł nie przedstawia systematycznej analizy teorii i praktyki polskiej. Zamiast tego, biorąc za przykład konkretny kazus identyfikuje kluczowe problemy tej dziedziny. Analiza wybranego przykładu z praktyki AOTM ma na celu nie tyle krytykę pracy ekspertów, ile podjęcie dyskusji na temat kryteriów oceny i sposobów komunikowania decyzji - po to, aby kształtować w tym zakresie dobre praktyki i modelowe wzorce. Wybór kazusu jest o tyle znamienny, że dotyczy negatywnych rekomendacji w zakresie finansowania zabiegów chirurgii robotowej, a technologia ta jest stosowana w wielu krajach.
Prawo i Medycyna nr 62 / 20-07-2016, 15:03
Paweł Złamańczuk
   Z przepisu art. 5 ust. 1 lit. e Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z 4 listopada 1950 r. wynika dopuszczalność zgodnego z prawem pozbawienia wolności osoby (lawful detention of person) w celu zapobieżenia szerzeniu choroby zakaźnej, osoby umysłowo chorej, alkoholika, narkomana lub włóczęgi. W dotychczasowym orzecznictwie Europejski Trybunał Praw Człowieka stosunkowo rzadko zajmował się sprawami o naruszenie Konwencji w związku z pozbawieniem wolności w celu zapobieżenia szerzeniu choroby zakaźnej (prevention of the spreading of infectious disease). Pomocny w tym zakresie może być dużo bogatszy dorobek Trybunału, wypracowany na tle innych podstaw zastosowania przepisu art. 5 ust. 1 lit. e Konwencji. Wymienione w tym przepisie kategorie osób łączy bowiem wspólna relacja prawna. Osoby te, zgodnie z orzecznictwem Trybunału, mogą mianowicie być pozbawione wolności w celu udzielenia im leczenia lub ze względu na uwarunkowania wynikające z polityki społecznej. Pozwala to na podjęcie próby ustalenia oraz usystematyzowania przesłanek dopuszczalności pozbawienia wolności w celu zapobieżenia szerzeniu choroby zakaźnej oraz odniesienia ich do przepisów krajowych. W zakresie obowiązującego prawa polskiego zagadnienie pozbawienia wolności w celu zapobieżenia szerzeniu choroby zakaźnej wymaga rozpatrzenia na gruncie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Prawo i Medycyna nr 62 / 20-07-2016, 14:31
Maria Boratyńska
   Zagadnienie, o którym będzie mowa, sytuuje się na pograniczu psychiatrii i leczenia somatycznego. Notowane są przypadki, gdy pacjent doznaje skutków ubocznych zastosowanego leczenia objawiających się urojeniami, połączonymi niekiedy z zachowaniami agresywnymi. Stan ten został określony jako majaczenie (łac. delirium). O ile personel zakładów psychiatrycznych posiada przygotowanie, zaplecze techniczne oraz podstawę ustawową do zastosowania adekwatnej interwencji, o tyle w „zwykłych" szpitalach sprawa może zakończyć się tragicznie: skokiem pacjenta z siódmego piętra na beton lub spektakularną strzelaniną w wykonaniu wezwanej na pomoc policji. Ponadto odpowiednie stosowanie przepisów ustawy o ochronie zdrowia psychicznego (wraz z rozporządzeniem wykonawczym co do dopuszczalnych środków przymusu bezpośredniego) uważane jest słusznie za co najmniej problematyczne.
Prawo i Medycyna nr 62 / 20-07-2016, 13:51
Magdalena Radkowska-Walkowicz
   Zapłodnienie pozaustrojowe metodą in vitro stosowane jest w Polsce z powodzeniem od niemal 30 lat. W Polsce w tej chwili mamy około 50 klinik leczenia niepłodności, w których można skorzystać z technologii wspomaganego rozrodu (assisted reproductive technology, dalej: ART). Do 2015 r. nie było jednak prawa, które wprost regulowałoby zasady i warunki korzystania z niej. Częściowo zmienił to ministerialny program refundujący zapłodnienie in vitro, który zaczął działać w 2013 r. i określał zasady dofinansowania procedury przez państwo. W programie zawarto wytyczne dla klinik, które chcą z niego korzystać. Jednak dopiero od 1 listopada 2015 r. wszystkie ośrodki są zobowiązane do działania zgodnie z wytycznymi ustawy o leczeniu niepłodności.
Prawo i Medycyna nr 62 / 18-07-2016, 15:44
Dorota Krekora-Zając
   Problematyka kwalifikacji prawnej ochrony danych genetycznych nie jest de facto przedmiotem analiz doktryny polskiej. Zagadnienie to należy uznać za fundamentalne dla rozwoju nauki, medycyny czy ustalania tożsamości. Ochrona danych genetycznych jest bowiem najprostszym i najczęściej na świecie stosowanym sposobem ochrony podmiotowych praw osób, których próbki materiału biologicznego są przechowywane w biobankach oraz wykorzystywane tam oraz w innych laboratoriach naukowych. Rozważania podjęte w opracowaniu zostaną zawężone jedynie do określenia charakteru prawnego danych genetycznych jako danych osobowych. Niniejszy artykuł dotyczyć będzie zatem zagadnienia nie tylko istotnego dla praktyki medycznej czy funkcjonowania biobanków, ale również rozwoju regulacji prawnych. Komisja Europejska prowadzi bowiem prace nad zmianą przepisów o ochronie danych osobowych wprowadzając szczegółową regulację w zakresie ochrony danych genetycznych.
Prawo i Medycyna nr 61 / 05-07-2016, 14:28







Copyright © 2007 - 2012 Prawo i Medycyna. Wszelkie prawa zastrzeżone.