XXII OGÓLNOPOLSKIE SYMPOZJUM KIEROWNICZEJ KADRY MEDYCZNEJ PROFILAKTYKA I ZWALCZANIE ZAKAŻEŃ SZPITALNYCH 2017
Strona główna   Poleć stronę   Kontakt  
ISSN 1898-5556
  Szukaj    

Artykuły, opinie

prof. U.W. dr hab. Adam Brzozowski
    Monografia dr Marii Boratyńskiej dotyczy problematyki istotnej zarówno z teoretycznego, jak i praktycznego punktu widzenia. Autorka trafnie podkreśla, że gwarantowane prawnie samodecydowania jednostek w procedurach medycznych wymaga szczególnie ostrożnych i wnikliwych analiz oraz bardzo wyważonych rozwiązań. Wskazuje Ona dalej, że obecna praktyka i stan prawny jest w tym zakresie zdecydowanie niezadowalający. Brak jest jednolitych uregulowań prawnych, a te, które istnieją, nie są szanowane, zwłaszcza przez lekarzy. Autorka mocno akcentuje, że rozprawa poświęcona jest prawu medycznemu, które Jej zdaniem wykazuje szereg odrębnych cech w zestawieniu z tradycyjnie ujmowaną cywilistyką. Odnosi się to przede wszystkim do tradycyjnego, cywilistycznego aparatu pojęciowego, który okazuje się często nieprzydatny w zakresie opisu, badań i regulacji zagadnień z zakresu praw pacjenta do samodecydowania.
25-07-2012, 13:46
Andrzej Jarota
   W dzisiejszym świecie XXI wieku dostęp do informacji, w tym do informacji publicznej jest podstawą demokratycznego państwa prawa. W XVIII, a sensu stricto w XX wieku pojawia się koncepcja, zgodnie z którą dostęp do informacji powinien obejmować dane dotyczące działalności państwa i jego aparatu. W tym ujęciu chodziło o umożliwienie jednostce zapoznanie się z dokumentami, procedurami, a nawet nieformalnymi informacjami, które dotyczyły procesów sprawowania władzy i realizacji kompetencji oraz zadań przez władze publiczne. W ostateczności obywatele, jak i same władze, doszli do przekonania, że jedną z głównych cech społeczeństwa demokratycznego jest zasada jawności życia publicznego, której elementem staje się możliwość korzystania przez jednostkę z prawa do informacji szczególnie na płaszczyźnie obywatel - państwo. Dostęp obywatela do informacji ma istotne znaczenie dla realizacji różnego rodzaju celów gospodarczych, ekonomicznych czy politycznych, ale również stwarza jednostce możliwość kontroli funkcjonowania wielu złożonych struktur organizacyjnych podejmujących merytoryczne decyzje dotyczące szerokiej grupy zbiorowych i indywidualnych adresatów.
A.J./ 05-07-2012, 09:26
Hubert Tuchołka
   Zdarza się, że prasa dostarcza nam informacji, iż wprowadzony do obrotu lek „A" wyrządził szkodę określonej grupie osób. Osoby te w związku z doznaną szkodą wystąpiły do producenta leku „ A" z roszczeniami o wypłacenie odszkodowań.
   Pomijam w tym miejscu kwestię odpowiedzialności wydawców czasopism, w których takie informacje bywają publikowane, za ich treść (nie zawsze rzetelną), co może być interesującym i wielowątkowym materiałem na osobny artykuł. Chciałbym raczej przedstawić kilka podstawowych uwag na temat tego czy , w jakim zakresie, wobec kogo, na jakich zasadach i przy spełnieniu jakich przesłanek, poszkodowani mogą dochodzić roszczeń z tytułu doznanych szkód. Kwestia ta nie jest bowiem tak oczywista w przypadku środków farmaceutycznych, jak może się wydawać w przypadku innych produktów wprowadzonych do obrotu.
Prawo i Medycyna Nr 1/2001 (10 Vol. 3)/ 16-04-2012, 11:22
Maciej Syska
Wstęp
   Ze względu na różnorodność form prawnych w jakich zorganizowane może być leczenie oraz stosownie do okoliczności faktycznych, zakład opieki zdrowotnej (z.o.z.) może ponosić odpowiedzialność odszkodowawczą ze względu na niedozwolony czyn własny w rozumieniu art. 415 k.c. lub też odpowiedzialność za czyny osób, którym powierza wykonywanie czynności leczniczych (429 lub 430 k.c, czy też art. 120 k.p.). Przedmiotem szczególnego zainteresowania niniejszego opracowania jest odpowiedzialność z.o.z. za lekarza jako podwładnego na podstawie art. 430 k.c, który w praktyce zdaje się być najczęściej powoływaną podstawą prawną odpowiedzialności deliktowej z.o.z. za szkody powstałe w związku z leczeniem.
Prawo i Medycyna Nr 4/2011 (45, vol.13)/ 16-04-2012, 11:21
   Udzielanie świadczeń zdrowotnych ponad limit określony w umowie świadczeniodawcy z NFZ (wcześniej kasą chorych) i dochodzenie związanych z tym roszczeń nie może ograniczać się do analizy poszczególnych spraw, ale wymaga szerszej refleksji i ujęć koncepcyjnych. Bogata praktyka udzielania ponadlimitowych świadczeń zdrowotnych, różne uzasadnienia, jakie pojawiają się na rzecz udzielania takich świadczeń ...
05-04-2012, 12:11
Piotr Białecki
   Internet jest zjawiskiem na tyle nowym, iż wiele problemów z nim związanych nie zostało jeszcze uregulowanych przez przepisy prawa ani nie znalazło odzwierciedlenia w orzecznictwie.
   Niniejszy artykuł ma na celu, poprzez odniesienie do poszczególnych uregulowań prawnych oraz doktryny prawa i orzecznictwa dotyczących zjawisk pokrewnych przekazowi internetowemu, ukazać możliwe rozwiązania interpretacyjne dotyczące zamieszczenia reklamy leków wydawanych wyłącznie z przepisu lekarza w przekazie internetowym.
Prawo i Medycyna Nr 1/2001 (10 Vol. 3)/ 05-04-2012, 11:40
Tomasz Jabłoński, Magdalena Krekora
   I. W krajach Wspólnoty Europejskiej, podobnie jak i w Polsce leki1, przed dopuszczeniem ich do obrotu podlegają szczegółowej kontroli. Oznacza to, iż żaden produkt leczniczy nie może znaleźć się na rynku, jeżeli nie zezwolono na obrót nim. W państwach należących do Unii Europejskiej zezwolenia te wydawane są na podstawie stosownych przepisów państw członkowskich wydanych na podstawie art. 3 Dyrektywy nr 65/65 EEC2 oraz na podstawie przepisów Rozporządzenia nr 2309/93 EEC3. Także na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do obrotu mogą być wprowadzane leki
Prawo i Medycyna Nr 1/2001 (10 Vol. 3)/ 05-04-2012, 11:15
Joanna Różyńska
    Celem niniejszego artykułu jest omówienie jednego z instrumentów ochrony interesów osób niezdolnych do wyrażenia zgody na udział w nieterapeutycznym badaniu biomedycznym, a mianowicie tzw. standardu minimalnego ryzyka. Rozpocznę od krótkiego przypomnienia regulacji polskich i międzynarodowych dotyczących dopuszczalności i warunków prowadzenia tego typu badań. Następnie, przedstawię i przeanalizuję trzy odmienne sposoby ujmowania standardu minimalnego ryzyka, jakie występują w najważniejszych międzynarodowych dokumentach z zakresu badań biomedycznych, zarówno o charakterze rekomendacyjnym, jak i prawnie wiążącym. Ocenię i porównam ich wartość teoretyczną, a także praktyczne implikacje. Pragnę zaznaczyć, że ze względu na cel i niewielkie rozmiary niniejszych rozważań, poza ich zakresem pozostawiam regulacje dotyczące badań klinicznych z udziałem osób niezdolnych do wyrażenia zgody. Co do zasady, nie posługują się one wprost standardem minimalnego ryzyka i nie pozwalają takim osobom na branie udziału w czysto poznawczych badaniach klinicznych.
Prawo i Medycyna nr 43,J.R./ 09-02-2012, 10:57
Prof. dr hab. n. prawn. Zdzisław Kubot
    Opłaty za świadczenia zdrowotne udzielane przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej to jeden z kluczowych problemów systemu opieki zdrowotnej. Jakie rodzaje opłat za świadczenia zdrowotne i w jakich sytuacjach mogą pobierać samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej? Czy i jakie różnice w zakresie dopuszczalności pobierania opłat za udzielone świadczenia zdrowotne zachodzą między samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej a podmiotami leczniczymi będącymi przedsiębiorcami?
   
Jak podstawy ustalania opłat za udzielane świadczenia zdrowotne określone zostały w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej?1 Jakie opłaty objęte są zakresem pojęcia „opłat za świadczenia zdrowotne inne niż finansowane ze środków publicznych"? Czy w świetle ustawy o działalności leczniczej dopuszczalne jest, aby opłaty za świadczenia zdrowotne mógł pobierać podmiot leczniczy będący kontrahentem zawartej z NFZ umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej?
Prawo i Medycyna nr 44,Z.K./ 26-01-2012, 11:40
Krzysztof Niepytalski
    W dniu 1 stycznia 2012 roku wejdzie w życie nowa ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 174, poz. 1039, dalej „nowa ustawa”).  Zastąpi ona obecnie obowiązującą ustawę z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1217, ze zm.). Przedmiotem nowej ustawy jest określenie zasad wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej, uzyskiwania prawa wykonywania tych zawodów oraz zasad kształcenia zawodowego i podyplomowego pielęgniarek i położnych.
M. Szulikowski i Partnerzy Kancelarii Prawnej.,Krzysztof / 02-01-2012, 13:52







Copyright © 2007 - 2012 Prawo i Medycyna. Wszelkie prawa zastrzeżone.